Skip to content

Making Sense of Seemingly Meaningless

Bir seansta, üç saatte, beş günde hiçbir sorununuz kalmayacak! Ne hoş bir vaat ve ne kadar da içi boş, desteksiz çünkü insan karmaşık bir varlık ve binlerce yıldır da kendini geliştirmekte. Biz terapide, bir kişinin sadece kendi geçmişini anlamlandırmıyoruz; atalarının geçmişini, büyüdüğü kültürü veya kültürleri; genleriyle, yetiştiriliş tarzıyla, büyüdüğü kültürün yarattığı çatışmaların hepsini anlamlandırıyoruz veya anlamlandırmaya çalışıyoruz.

Duygularımızı düzenleyebilmemizde “bağ kurma”nın öneminden önceden bahsetmiştim buradaki yazılarımda. Bu, kapıyı açan anahtar demiştim. O yüzden seanslardaki konuşmaların belki %90’ı ilişkiler üzerine oluyor. Şimdi buna bir anahtar daha eklemek istiyorum. Bazen duygularımızı düzenleyemeyiz ve işler kontrolden çıkar. Bir ölüm, çok büyük bir kayıp yaşarız ve bunu kabul etmekten başka çaremiz yoktur. İşte o zaman duygu düzenleme tepe taklak giderken tek yapabildiğimiz, ölüm gibi ÇOK SAÇMA! gelen birtakım konuları damarlarımızda döndürüp durduğumuz bir nesne olmaktan çıkarmak…  O konuyu kendi kolu bacağı gibi değil de dışsal bir nesneymişçesine terapist-terapideki kişi arasındaki  halıya oturtmak ve gözlemlemek, incelemek, analiz etmek ve bir anlam vermeye çalışmak. Üzerine düşünmedikten sonra zaten her şey çok saçma. Üzerine birlikte düşünmek ve anlamlandırmaya çalışmaksa çok değerli, çok rahatlatıcı, çok iyileştirici.

Comments are closed.